G-1SB1KV1D8X

Ik sla de menukaart open: 47 verschillende soorten pizza’s.
Ik kan niet kiezen. Vegetarisch? Met drie soorten kaas? Of voor deze ene keer toch met ananas? Te veel keuzes. Bij het kiezen van je vervolgspecialisatie is het net zo.

Hoe kies ik een specialisatie? 
Om te onderzoeken of een opleiding bij je past heb je moed nodig. Je doet zelfonderzoek, probeert wat en reflecteert. Je kunt op een rijtje zetten wat je belangrijk vindt in je werk en in je privéleven. Je kunt onderzoeken wat je vroeger graag deed. Was je meer een buitenkind of zat je altijd met je neus in de boeken? Dat kan je een aanwijzing geven voor welke specialismes bij je passen.

Welke specialisatie past dan bij mij? 
Je weet pas of een vakgebied bij je past als je er echt in gaat werken. Je leert niet alleen de vakinhoud, maar ook hoe de sfeer binnen een specialisatie is.

Help! ik heb me vergist in het specialisme. Wat nu? 
Soms kan het zo zijn dat het specialisme tegenvalt. Of je leven neemt een onverwachte wending: je krijgt een relatie en je wil niet meer zoveel werken, of je raakt onverwacht zwanger. 
Het beste wat je dan kunt doen, is onderzoek waar het wringt. Is het de sfeer binnen de vakgroep? Of zijn het de werkuren? Zie je bij deze specialisatie toch te weinig patiënten? Vraag jezelf af wat je aantrok in dat specialisme. 

Ja maar, daar heb ik helemaal geen tijd voor. 
Hoeveel tijd denk je dat een verkeerde keuze kost? Een specialisme dat je niet bevalt bezorgt je depressies, een burn-out, onvrede met je leven. Het is slimmer om te investeren in een paar avonden zelfonderzoek en een paar maanden proefdraaien op een afdeling. 

Neem Sam.
Sam is 27, ANIOS chirurgie en promoveert over 2 maanden op een nieuwe methode om liesbreuken te opereren. Haar opa was chirurg en haar vader is chirurg. Zij is een gebóren chirurg, volgens de hoofdopleider, toen hij haar 3 maanden geleden vroeg om met de volgende ronde mee te solliciteren voor de opleiding. En vorige week vroeg hij het wéér…
Maar de lange dagen en de hiërarchie binnen het ziekenhuis vallen Sam tegen. De poli chirurgie is recht-toe-rechtaan: in 5 minuten staan de patiënten weer buiten. Ze wil op termijn graag kinderen, maar ze heeft geen idee hoe ze dat moet gaan combineren met een fulltime opleiding tot chirurg. Bovendien: andere specialismen zijn óók leuk.
Met die vraag zit Sam bij mij aan tafel en twee opdrachten verder is het duidelijk: geen chirurgie, maar specialist ouderengeneeskunde lijkt beter te passen. Complexe casussen, met minder hiërarchie en een betere werk-privébalans. 

En nu?
Ga zitten en stel jezelf eens voor: zie je jezelf over 30 jaar je gekozen specialisme nog doen?
Kom je er niet uit? Bel mij. In enkele gesprekken heb je duidelijk wat bij je past.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *